اثربخشی شروع تاخیری داروی تراستوزوماب برای سرطان پستان غیر متاستاتیک و HER2 مثبت

یک روش درمان سرطان پستان HER2 مثبت شامل شروع تراستوزوماب در بازه شش ماهه پس از جراحی می باشد. با این وجود، به علت محدودیت منابع و لیست های انتظار، این دوره زمانی در کشورهای در حال توسعه معمولاً بیشتر می شود.

تاریخچه

یک روش درمان سرطان پستان HER2 مثبت شامل شروع تراستوزوماب در بازه شش ماهه پس از جراحی می باشد. با این وجود، به علت محدودیت منابع و لیست های انتظار، این دوره زمانی در کشورهای در حال توسعه معمولاً بیشتر می شود. در گذشته، عواقب کوتاه مدت شروع تراستوزوماب در زنان با سرطان پستان غیر متاستاتیک HER2 مثبت در زمان مطلوب، در برابر شروع با تاخیر آن را مطرح کردیم.

اینجا، پیگیری تحقیقات انجام شده را ارائه می دهیم، و نتایج و عواقب گروه های مختلف را خلاصه می کنیم.

روش ها

در این تحقیق، ۲۲۳ زن با سرطان پستان غیر متاستاتیک HER2 مثبت که در سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ توسط جراحی درمان شده بودند، از ۴ مرکز در بوسنی و هرزگوین انتخاب شدند. بیماران به ۳ دسته ” گروه زمان مطلوب (time-optimal group – TOG) “، “گروه تاخیری اول (Delayed Group 1 – DG1)”، و “گروه تاخیری دوم (Delayed Group 2 – DG2)” بنا بر اینکه آیا تراستوزوماب adjuvant آنان به ترتیب در ۶ ماه، ۶ تا ۱۲ ماه، یا بیش از ۱۲ ماه آغاز شده بود طبقه بندی شدند. زمان توقف پیگیری تحقیق ژانویه ۲۰۱۹ بود. یافته های بالینی گروه ها با در نظر داشتن وضعیت گره های لنفاوی مورد مقایسه قرار گرفتند.

یافته ها

میانه سنی بیماران ۵۵ سال (بازه ۲۷ – ۸۰)، و میانگین دوره پیگیری ۶۷ ماه (بازه ۴ – ۱۰۹) بود.  ۳۸٫۶ درصد از بیماران درگیری غدد لنفاوی نداشتند. ۳۷ درصد از بیماران تراستوزوماب را در ۶ ماه (TOG)، ۴۱ درصد در ۶ الی ۱۲ ماه (DG1)، و ۲۲ درصد در بیش از ۱۲ ماه بعد از جراحی دریافت کردند. درصد بالاتری از بیماران فاقد گره لنفاوی در گروه DG2 قرار گرفتند نسبت به دو گروه TOG و DG1  (به ترتیب: ۴۸ درصد، ۳۵ درصد، و ۳۶ درصد).

نرخ DFS پنج ساله برای گروه TOG 70.73 درصد، برای DG1 67.03 درصد، و ۶۲٫۰۰ درصد برای گروه DG2 اندازه گیری شد.

همچنین نرخ OS برای گروه TOG 78.05 درصد، برای DG1 75.82 درصد، و برای گروه DG2 74.00 اندازه گیری شد.

نتیجه گیری

از یافته های بالا می توان نتیجه گیری کرد که بیماران با شروع تراستوزوماب در زمان مناسب نرخ پنج ساله DFS و نیز نرخ OS بالاتری داشتند، در مقایسه با گروهی که شروع با تاخیرداشتند. نتایج گروه های DG1 و DG2 نشان می دهند که تراستوزوماب تراپی میتواند  مفید می باشد حتی اگر با تاخیر انجام شود. نرخ های بالاتر DFS و OS در گروه DG2 می توانند با تعداد بالاتر بیماران کم ریسک و فاقد گره لنفاوی درگیر توضیح داده شوند.

 

بیشتر بخوانید:
تفاوت شیمی درمانی و پرتودرمانی