ارزش پیش آگهی PSPC1 در سرطان نازوفارنکس

بررسی بیان PSPC۱ در NPC و بررسی نقش آن در پیش آگهی بالینی پرتودرمانی.

به گزارش ماهنامه از سین سرطان تا سین سلامتی، component ۱ Paraspeckle (PSPC۱) در سرطان‌های مختلف بیان بیش از حد دارد و با بقای ضعیف در بیماران ارتباط دارد. با این حال، اطلاعات کمی در مورد بیان و نقش آن در پیشرفت کارسینوم‌های نازوفارنکس (NPC) شناخته شده است. هدف از این مطالعه بررسی بیان PSPC۱ در NPC و بررسی نقش آن در پیش آگهی بالینی پرتودرمانی است.

روش ها:
ارتباط بیان PSPC۱ با ویژگی‌های کلینیکوپاتولوژیک ۱۰۹ بیمار NPC با استفاده از تجزیه و تحلیل همبستگی جزئی بررسی شد. بافت‌های سرطانی قبل از درمان بالینی جمع اوری شد. همه موارد تشخیص داده شد و از نظر پاتولوژیک بدون متاستاز، NPC با تمایز ضعیف یا تمایز نداشت. سپس بیماران تحت پرتودرمانی و پیگیری قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل بقا انجام شد.

یافته ها:
تجزیه و تحلیل همبستگی جزئی نشان داد که بیان PSPC۱ در NPC با طبقه بندی N، عود، پیش آگهی و حساسیت پرتویی در بیماران NPC ارتباط دارد، اما با جنس، سن، الگوی پاتولوژیست، مرحله بالینی و طبقه بندی T ارتباط ندارد. بیان بیش از حد PSPC۱ در ۶۴ نمونه (۷۲/۵۸ درصد) مشاهده شد. تجزیه و تحلیل بقای کاپلان-مایر نشان داد که بقای کلی (OS) در بیماران NPC با بیان کم PSPC۱ طولانی‌تر از بیماران با بیان بالا PSPC۱ است. علاوه بر این، بیماران با بیان بیش از حد PSPC۱ بقای بدون پیشرفت کم و میزان زنده ماندن بدون متاستاز، در مقایسه با کسانی که بیان کم PSPC۱ داشتند. اگرچه از نظر آماری معنادار نبود، بیماران با بیان بالا از PSPC۱ نسبت به بیماران با بیان پایین میزان بقا بدون عود موضعی کمتری داشتند و منحنی‌های بین دو گروه به خوبی از هم جدا شده بودند.

نتیجه گیری:
بیان بیش از حد PSPC۱ با پیش آگهی ضعیف NPC همراه بود، که ممکن است یک نشانگر زیستی مفید برای پیش بینی پاسخ NPC به پرتودرمانی و نتیجه بالینی آن باشد.