ناحیه اصلی منو
ناحیه منو

از سین سرطان تا سین سلامتی

سرطان | سرطان اصفهان | دکتر سرطان اصفهان | بهترین درمان سرطان | مطالب مفید سرطان

امروز : پنجشنبه, ۲۱ فروردین , ۱۳۹۹
مکان فعلی شما : صفحه اصلی / آشنایی با سرطان, سرطان ها > غربالگری برای شناسایی زودرس کانسر پروستات

غربالگری برای شناسایی زودرس کانسر پروستات

شناسایی زودرس / غربالگری اشخاصی که برای غربالگری کانسر پروستات در نظر گرفته می شوند شامل مردان با بزرگی پروستات، سابقه خانوادگی کانسر پروستات، سطح PSA بالا یا علایم ادراری است. این مردان به منظور شناسایی ...

شناسایی زودرس / غربالگری

اشخاصی که برای غربالگری کانسر پروستات در نظر گرفته می شوند شامل مردان با بزرگی پروستات، سابقه خانوادگی کانسر پروستات، سطح PSA بالا یا علایم ادراری است. این مردان به منظور شناسایی وجود کانسر در مراحل علاج پذیر و زودرس بیماری تحت ارزیابی قرار می گیرند. برای اغلب مردان، شناسایی کانسر علاج پذیر (Curable)، نیازمند معاینات DRE و آزمایشات  PSA دوره ای است.

در مطالعات غربالگری وسیع انجام شده، میزان شناسایی کانسر پروستات، با انجام آزمایشات PSA دو برابر DRE تنها می باشد وبیش از ۹۰% کانسرهای شناسایی شده با ترکیبی از این دو روش، ۹۰% از نظر بالینی و ۷۰% از نظر پاتولوژی، محدود به ارگان (Organ – Confined) بوده و از غده پروستات خارج نشده اند.

از اواخر دهه ۱۹۸۰، غربالگری PSA سرم، کاربرد بالینی یافت و از آن تاریخ تا کنون این روش، درشناسایی کانسر پروستات مراحل اولیه نسبت به DRE، پیشی گرفته است.تعجب برانگیز نیست که انجام این آزمایش منجر به افزایش عمده در میزان موارد کانسر پروستات در بسیاری از کشورها، علی الخصوص در آمریکا، شده است.

افرادی که تحت بررسی آزمایش PSA، به طور روتین، قرار می گیرند،نسبت به افرادی که چنین آزمایشی را انجام نمی دهند، به احتمال بیشتری تحت بیوپسی پروستات قرار می گیرند و کانسر پروستات در آنها در مراحل زودرس(Early Stage) شناسایی می گردد.

تصمیم گیری درباره اینکه آیا همچنان باید اقدام به شناسایی زودرس کانسر پروستات نمود یا نه، مشکل است، چراکه تاکنون هیچ مطالعه راندومایز شده ای وجود ندارد که تایید نماید مدت بقاء افرادی که تحت غربالگری روتین کانسر پروستات قرار می گیرند، بهبود می یابد. نکته چالش برانگیز این است که تمامی مردانی که در آنها کانسر پروستات، با انجام غربالگری، شناسایی می گردد نیازمند درمان نیستند، چراکه تمامی  این مردان به علت کانسر پروستات نمی میرند.

از طرف دیگر، از آنجا که کانسر پروستات همچنان دومین عامل شایع مرگ ناشی از کانسر باقی مانده است، لذا تفکیک بین بیمارانی که کانسر اشان از نظر بالینی فاقد اهمیت می باشد، از بیمارانی که در آنها بیماری پیشرفت خواهد کرد، بسیار اساسی و مهم می باشد.

امروزه چنین تصور می شود که به طور غیر قابل بحثی، استفاده گسترده از غربالگری PSA، اثر عمده ای در جوامع غربی برجای گذاشته است. این استراتژی غربالگری منجر به افزایش تعداد موارد شناسایی شده کانسر و نیز تشخیص کانسر در مراحل اولیه (Early Stage) شده است.

از سال ۱۹۹۱ تاکنون در آمریکا، سالیانه ۳/۴% کاهش در میزان مرگ ومیر ناشی از کانسر پروستات رخ داده است. به طور همزمان، در بعضی از کشورهای اروپایی نیز در طی سالهای ۱۹۷۹ الی ۱۹۹۷، کاهش در میزان مرگ ومیر ناشی از کانسر پروستات مشاهده گردید. این کاهش به موازات کاهش در موارد بیماری متاستاتیک یا پیشرفته – موضعی (Locally – Advance) پدید آمد.

البته این کاهش در میزان مرگ ومیر کانسر پروستات در انگلستان و ولز نیز، علی رغم استفاده محدود از تست PSA، مشاهده شد. از این رو، اثر مثبت غربالگری PSA، بر بقاء بیماران مبتلا به کانسر پروستات، همچنان نامشخص باقی مانده است.

اغلب محققین براین باورند که انجام اقداماتی جهت شناسایی زودرس بیماری، با استفاده از روشهایی نظیر DRE و یا آزمایش PSA، نقش محوری در شناسایی کانسر پروستات مرحله پایین (Early Stage) در طی دهه گذشته داشته است.

اخیرا ۷۰% تا ۸۰%  کانسرهای پروستات در زمان تشخیص از نظر کلینیکی محدود به ارگان (Organ – Confined) می باشند. مطالعات متعدد نشان داده اند که موارد کانسر پروستاتی که از طریق غربالگری شناسایی می گردند، نسب به بیمارانی که با معاینه DRE غیر طبیعی تشخیص داده می شوند، اغلب محدود به پروستات می باشند. علاوه بر این، ممکن است قسمتی از کاهش اخیر میزان مرگ ومیر کانسر پروستات در آمریکا ناشی از شناسایی زودرس این بیماری باشد.

شاید جامع ترین مدرکی که در آن نشان داده شد، بیماران مبتلا به کانسر پروستات از اجرای درمان فعالانه، در قیاس با عدم انجام درمان و تنها اجرای اقدامات حمایتی(Conservative)، سود می برند از مطالعه اسکاندیناوی حاصل شده که در آن ۶۹۵ مرد مبتلا به کانسر پروستات لوکالیزه به دو دسته تقسیم شدند. گروهی تحت رادیکال پروستاتکتومی (RP) و گروه دیگر تحت پیگیری بدون انجام اقدامات درمانی قرار گرفتند.

هدف اولیه این مطالعه، مرگ ناشی از کانسر پروستات بود. با متوسط پیگیری ۲/۸ سال، ۵۰ بیمار از ۳۴۸ مردی که تحت پیگیری قرار گرفتند، به علت کانسر پروستات فوت کردند. در مقابل ۳۰ بیمار از ۳۴۷ مردی که تحت RP قرارگرفتند دچار مرگ شدند. (P= 0.01) میزان متاستاز دور دست نیز در گروه جراحی، نسبت به گروه پیگیری بدون درمان، پایین تر بود. برای بیمارانی که تحت درمانهای حمایتی قرار گرفته بودند، احتمال کلی پیدایش بیماری متاستاتیک ۱۰ ساله پس از تشخیص، ۲۵% و میزان مرگ ومیر  ۱۵% بود.

نکته مهم آنکه، به صورت مطلق و آماری، افزایش واضحی در بقاءکلی ۱۰ ساله بیماران گروه جراحی مشاهده شد. این مطالعه جامع، فایده کلی انجام RP را در بیماران با تشخیص کانسر پروستات لوکالیزه کلینیکال و در عدم انجام غربالگری مدون، به وضوح تایید نمود. ارتباط این مطالعه با کانسرهایی که با غربالگری شناسایی شده و اغلب در مراحل اولیه سیر طبیعی بیماری تشخیص داده می شوند، نامعلوم است.

 

دکتر حمید سعیدی ساعدی دانشیار رادیوتراپی و انکولوژی، بیمارستان رازی رشت

ویتامین E چه تاثیری بر پیشگیری از سرطان پروستات دارد ؟

تاثیر آنتی اکسیدان ها در پیشگیری از کانسر پروستات


 

خبرنامه ایمیلی

با عضویت در خبرنامه حساب من جدیدترین اخبار اقتصادی را هر شب در ایمیل خود مشاهده کنید