درمان ﺳﺮﻃﺎن رﻳﻪ در پاندمی کرونا

شیمی درمانی | درمان سرطان ریه در پاندمی کرونا

ﺳﺮﻃﺎن رﻳﻪ

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آﻧﻜﻪ ﺑﺴﻴﺎرى از ﻋﻼﺋﻢ ﻋﻔﻮﻧﺖ COVID-19 ﺑﺎ ﺗﻈﺎﻫﺮات ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ در ﺳﺮﻃﺎن رﻳﻪ ﻫﻢ ﭘﻮﺷﺎﻧﻲ دارد، در اﻳﻦ ﮔﺮوه از ﺑﻴﻤﺎران اﻓﺘﺮاق ﻋﻔﻮﻧﺖ COVID-19 از ﻋﻼﺋﻢ ﺑﺪﺧﻴﻤﻲ زﻣﻴﻨﻪ اى ﺑﻴﻤﺎر ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺳﻮاﺑﻖ ﺗﻤﺎس ﺑﺎ ﺑﻴﻤﺎر ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ COVID-19 و اﻓﺰودن دﻳﮕﺮ اﺑﺰارﻫﺎى ﺗﺸﺨﻴﺼﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ CT و ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎى ﭘﺎﺗﻮژﻧﻴﻚ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ.

درﻣﺎن Adjuvant ﺳﺮﻃﺎن رﻳﻪ NSCLC ﭘﺲ از ﺟﺮاﺣﻲ

در ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺰ ﻛﻮﭼﻚ ﺗﻮﻣﻮر و ﺷﺮاﻳﻂ ﭘﺎﻳﺪار ﻣﻲ ﺗﻮان ﺷﻴﻤﻲ درﻣﺎﻧﻲ را ﺑﻪ ﺗﻌﻮﻳﻖ اﻧﺪاﺧﺖ ﻳﺎ ﺑﺎ داروى ﺧﻮراﻛﻲ ﻳﺎ targeted drug therapy ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻛﺮد.

در ﺑﻴﻤﺎران stage IA ﻧﻴﺎزى ﺑﻪ درﻳﺎﻓﺖ درﻣﺎن Adjuvant ﭘﺲ از ﺟﺮاﺣﻲ ﺗﻮده رﻳﻮى ﻧﻴﺴﺖ. اﻣﺎ اﻳﻦ ﮔﺮوه ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ ﻓﺎﻟﻮاپ ﻣﻨﻈﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ در ﺻﻮرت ﭘﺎﻳﺪار ﺑﻮدن ﻋﻼﺋﻢ ﺑﻴﻤﺎر ﻣﻲ ﺗﻮان ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻦ دﻓﻌﺎت وﻳﺰﻳﺖ را اﻓﺰاﻳﺶ داد.

در ﺑﻴﻤﺎران stage B , A ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ درﻣﺎن Adjuvant ﻣﻨﻈﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻧﺸﺎن داده اﻧﺪ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎران ﺷﺮوع درﻣﺎن Adjuvant 4 ﻣﺎه ﭘﺲ از ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺎز اﺛﺮﺑﺨﺶ ﺑﻮده و ﻣﻮرﺗﺎﻟﻴﺘﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ درﻣﺎن ﺷﻴﻤﻲ درﻣﺎﻧﻲ درﻳﺎﻓﺖ ﻧﻜﺮده اﻧﺪ ﻛﻤﺘﺮ ﺑﻮده اﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ در اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎران ﻣﻲ ﺗﻮان ﺷﺮوع درﻣﺎن Adjuvant را ﺑﻪ ﺗﺎﺧﻴﺮ اﻧﺪاﺧﺖ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ در اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎران در ﺻﻮرت ﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮن در EGFR ﻣﻲ ﺗﻮان ﭘﺲ از ﺟﺮاﺣﻲ درﻣﺎن Adjuvant ﻣﻬﺎرﻛﻨﻨﺪه ﺗﻴﺮوزﻳﻦ ﻛﻴﻨﺎز ﺧﻮراﻛﻲ را در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ از ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﺑﻴﻤﺎر ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻛﺎﺳﺘﻪ ﺷﻮد.

درﻣﺎن Adjuvant ﺳﺮﻃﺎن رﻳﻪ SCLC ﭘﺲ از ﺟﺮاﺣﻲ

در اﻳﻦ ﮔﺮوه از ﺑﻴﻤﺎران ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺗﻬﺎﺟﻤﻲ ﺗﻮﻣﻮر، ﺗﻌﻮﻳﻖ درﻣﺎن Adjuvant ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻧﻤﻲ ﺷﻮد.

درﻣﺎن در ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺳﺮﻃﺎن رﻳﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ (Advanced)

در ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ NSCLC ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ، ﺑﺎ (positive driver gene ROS1 fusion, mutant EGFR, ALK fusion) ﺗﺠﻮﻳﺰ درﻣﺎن ﺧﻮراﻛﻲ targeted drug therapy ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد.

در ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ NSCLC ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ، ﺑﺎ negative driver gene درﻣﺎن اﺻﻠﻲ ﺷﻴﻤﻲ درﻣﺎﻧﻲ ﻳﺎ اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ. در ﺑﻴﻤﺎران ﺿﻌﻴﻒ و ﻣﺴﻦ و ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ وﺿﻌﻴﺖ ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻳﻤﻨﻲ آﻧﻬﺎ ﭘﺲ از ﺷﻴﻤﻲ درﻣﺎﻧﻲ ﻫﺎى ﻣﻜﺮر ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪه اﺳﺖ و آﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﻣﺮﺣﻠﻪ consolidation chemotherapy ﻫﺴﺘﻨﺪ، اﻓﺰاﻳﺶ ﻓﻮاﺻﻞ ﺑﻴﻦ ﺟﻠﺴﺎت ﺷﻴﻤﻲ درﻣﺎﻧﻲ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺷﺮاﻳﻂ ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﺑﻴﻤﺎر ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آﻧﻜﻪ ﺗﺎ ﻛﻨﻮن ﺷﻮاﻫﺪى ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ اﻓﺰاﻳﺶ ﺧﻄﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﺪﺧﻴﻤﻲ در ﺻﻮرت اﻓﺰاﻳﺶ ﻓﻮاﺻﻞ ﺑﻴﻦ ﺗﺠﻮﻳﺰ درﻣﺎن ﻫﺎى اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ وﺟﻮد ﻧﺪارد و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﻔﻆ اﺛﺮات ﺿﺪﺗﻮﻣﻮر ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻣﺪت اﻳﻦ داروﻫﺎ، اﻓﺰاﻳﺶ زﻣﺎن ﺑﻴﻦ ﺟﻠﺴﺎت اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺷﺮاﻳﻂ ﺑﻴﻤﺎر اﻣﻜﺎن ﭘﺬﻳﺮ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﺸﺎﺑﻪ ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎد ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎى ﺗﺼﻮﻳﺮﺑﺮدارى در ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﻋﺎرﺿﻪ interstitial pneumonia ﻧﺎﺷﻲ از درﻣﺎن ﻫﺎى اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺑﺎ ﻋﻔﻮﻧﺖ COVID-19، ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد در ﻣﺮاﻛﺰى ﻛﻪ ﻗﺎدر ﺑﻪ اﻓﺘﺮاق اﻳﻦ دو ﻣﻮرد ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺗﺠﻮﻳﺰ اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﻗﺮار ﻧﮕﻴﺮد.

 

این مطلب را از دست ندهید:
آنتی‌اکسیدان موجب توسعه تومور بدخیم می‌شود

سرطان ریه مهمترین عامل مرگ و میر در جهان

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error:
به کمک نیاز دارید؟ ارتباط از طریق واتساپ

طراحی ، بهینه سازی سایت و سئو اصفهان توسط دیجیتال مارکتینگ کلینیک24